زندگیم...
خیلی بده که بشی زندگی یه نفر
و یهویی
اونقدر تنهاش بذاری
که با درداش
بمیره...
خیلی بده!!
نمیدونم حسش کردین یا نه!ولی حس تلخیه
*****
یه کم میخوام باهاتون درد ودل کنم:
راستش قبلنا از دست دادن یکی که تمام زندگیم بود
فقط شکل ترسو برام داشت که هر از چند گاهی فکرمو مشغول میکرد!
تا اینکه چند وقت پیش واقعا از دستش دادم
خیلی مقصر بودم
چون قدرشو ندونستم و کاری کردم که اذیت بشه
اونم خیلی زود ازم خسته شد!ولی هیچ وقت یادم نمیره
که برای تمام ترسام گریه کردم
ولی وقتی ترسم به واقعیت تبدیل شد
حتی یه قطره اشک هم از چشام نیومد
فکر نکنید بی تفاوت شده بودمااا،نه!
فقط قلبم شکست
برای اولین بار
راستش اونوقت هایی که گریه میکردم
هنوز یه امیدی برای بودن تو قلبش داشتم
اما وقتی که همه چی تموم شد
دیگه هیچ امیدی تو دلم نموند...
هنوزم دوسش دارم
با اینکه میدونم دیگه دیدنم هم براش زوریه
زیادی کشش نمیدم چون کش دادنو دوس نداشت:)
*****
فقط یه خواش دوستانه:
همیشه به جایگاه خودتون تو قلب دیگران اهمیت بدین و سعی کنید حفظش کنین
(مخصوصا تو قلب کسی که زندگیتونه)
چون بهترین جای دنیاست
و وقتی اینو میفهمید که دیگه خیلی دیر شده،خیلی...
